سگ‌های نژاد کوکر اسپانیل عاشق شکار و دنبال‌کردن پرندگان یا بازی در خانه هستند. به خوبی تربیت می‌شوند، آرام‌ اما بازیگوش‌اند و عاشق شیرجه زدن در آب هستند. دمشان همیشه ایستاده است چه  زمانی که دنبال بویی می‌روند و چه زمانی که زیر تخت و مبل منزلتان را می‌گردند.

نکاتی درباره‌ی نژاد کوکر اسپانیل

  • کوکر سگی دوست‌داشتنی، مهربان و آرام است که بیش از هر نژادی با خانواده خو می‌گیرد و در هر خانه‌ای با هر اندازه‌ای زندگی راحتی دارد.
  • سگ‌های نامرغوب این نژاد نسبت به انسان‌ها حس خوبی ندارد و تربیت‌پذیری ضعیفی دارد به همین دلیل باید از یک مربی ماهر استفاده کنید.
  • از این نژاد می‌توان به منظور شکار، مسابقات و نمایش، درمانی(پت‌تراپی) و دیگر مقاصد استفاده کرد.
  • متاسفانه خیلی از افراد تمایل به دیدن این نژاد بدون دم دارند و در زمان 3 یا 4 روزگی اقدام به قطع و یا کوتاه کردن دم حیوان می‌کنند که این مورد با تلاش حامیان حقوق حیوانات امروزه کمتر شده است.

نگاهی اجمالی

می‌توان گفت قبل از گلدن‌رتریور و لابرادور‌، نژادی که بیشتر از همه برای همراهی و همدمی یک خانواده و دوستی با کودکان مطرح می‌شود کوکر اسپانیل است. محبوبیت این نژاد میان مردم درست پس‌از جنگ جهانی دوم، بعد از اینکه در مسابقات نمایشی مقام اول را به‌دست آورد افزایش چشمگیری یافت. کوکر‌ها دارای ظاهر و خلق‌و‌خوی آرامی هستند. چشمان معصوم و سیاهی دارند و نسبتاً سگ‌های مقاوم‌ی‌اند.

وزن گیریشان کمتر از 14 کیلوگرم است(هرچند که پتانسیل بیش‌از این را هم دارند). پوشش بسیار نرم و مجعدی دارند که با رنگ‌ها و طرح‌های بیشماری آراسته شده و گوش‌های بلند و افتاده‌ای که با چشمان معصومشان هماهنگ است. کوکر‌ها از بهترین نژاد‌ها برای نگهداری در خانه و همراهی با خانواده‌ها هستند. مهربان، شیرین و قابل‌اعتماد‌ هستند و تربیت‌پذیری خوبی دارند. اما مشکلی که در این نژاد وجود دارد این است که بعضی از توله‌ها به دلایل نامشخصی مشکلات رفتاری دارند. توله‌هایی که چشمان ناراحت و گوش‌هایی با موهای پریشان دارند بعد از بلوغ تبدیل به سگ‌هایی نا‌آرام، پرسروصدا و عصبی می‌شوند که خوب تربیت نمی‌شوند و پتانسیل پرخاشگری و حتی گاز گرفتن سرپرستشان را نیز دارند.

اگر شانس این را داشته‌باشید که از یک پرورش‌دهنده‌ی خوب توله‌ی کوکر را دریافت کنید باید از همان ابتدا شروع به تربیتش کنید تا در آینده نتایج خوب کارتان را ببینید. یک کوکر خوب سگیست که تربیت‌پذیری خوبی در محیط خانه داشته‌باشد؛ از با شما بودن لذت ببرد و مشتاق تجربه‌های جدید باشد از جمله پیاده‌روی با قلاده، سوار ماشین شدن و شرکت در کلاس‌ها و برنامه‌های مخصوص سگ‌ها.

با توجه به این موضوع که کوکر‌ها بسیار اجتماعی هستند و با انسان‌ها رابطه‌ی خوبی دارند اگر در خانه تنها بمانند قطعا ناراحت، منزوی و گاهی افسرده می‌شوند. و این موضوع را با پارس‌کردن، گریه(!) و رفتار‌های مخربی که با آن همراه است نشان می‌دهند. سگتان را از تولگی با این‌که تنها بماند آشنا کنید تا در بزرگسالی کمتر دچار مشکلات گفته‌شده شوید. با این وجود هم اگر شغلتان ایجاب می‌کند که زمانی طولانی سگ را در خانه تنها بگذارید این نژاد مناسب شما نیست.

کوکر‌ها اکثرا با سگ‌ها و گربه‌های دیگر خوش‌رفتار هستند. ریزش مویشان متعادل است و لازم است هفته‌ای چند بار شانه شوند یا اینکه می‌توان موها را کوتاه کرد(مشکلی با این موضوع ندارند.) در بعضی موارد که موها رشد زیادی دارند این کار اجتناب‌ناپذیر است و باید ماهانه موها کوتاه شوند.

از زمان تولگی باید به یاد داشته‌باشید که کوکر جزو نژاد‌های ورزشکار است. اما به اندازه‌ی دیگر نژاد‌های این گروه فعالیت زیادی لازم ندارد. یک پیاده‌روی نیم‌ساعته یا بازی با توپ دو نوبت در روز برای تخلیه‌ی انرژی‌اش کافیست. البته که مشتاق پیاده‌روی‌های طولانی‌تر با شماست. شما می‌توانید یک فعالیت 15 دقیقه‌ای دشوار را در دستور کار قرار دهید که در عین‌حال فرمانبرداری را به هم او یادآور شود تا باعث فعالیت ذهنی سگ هم بشود.

 این سگ تمام طول روز را با بو کشیدن اطرافش می‌گذراند.

رنگ‌های بسیاری را می‌توان در کوکر‌ها دید. کوکرها معمولاً سیاه یکدست، نخودی، خاکستری، قهوه‌ای و … یا مخلوطی از دو رنگ هستند(سیاه‌وسفید-قهوه‌ای‌وسفید-قرمزوسفید) ضمناً کوکر سه‌رنگ را هم می‌توان دید.

کوکر‌ها جزو نژاد‌های حساس به رفتار هستند پس در زمان تمرین دادن و تربیت باید محتاط بود و از پرخاش خودداری کرد و بیشتر به تمجید از آنان پرداخت.

سلبریتی و هنرمند مشهور اپرا وینفری 2 کوکر اسپانیل به نام‌های سوفی و سالمون دارد. در سال 2010 رالف لورن، طراح مشهور برای اپرا ژاکتی با رنگ‌های سوفی و سالمون درست کرد.

آیا می‌دانستید؟

تاریخچه نژاد کوکر اسپانیل

نامش را از کشور اسپانیا و در قرن 14 به ارث برده. در قرون گذشته به کار‌های مختلفی مشغول می‌شدند؛ برای شکار یا کار‌های ساده، شنا در آب برای ماهیگیری یا حتی شکار پرنده‌های آبزی. کوچکترین نژاد در میان سگ‌های ورزشکار هستند.

اسپنیل‌ها طبق اندازه‌‌ی بدن دسته‌بندی می‌شوند اما از یک مادر و حتی در یک زایمان هم ممکن است توله‌هایی با اندازه‌های متفاوت زاده شوند. اسپانیل‌های مختلف نژاد‌های مختلفی را ایجاد کردند که یکی از مهمترین‌هایشان کوکر‌ها هستند. در سال 1946 این تقسیم و جدا کردن نژاد‌ها اتفاق افتاد.

تا سال 1990 کوکر محبوب‌ترین نژاد ثبت‌شده در     (AKC) بود اما امروز در رده‌ی 25ام قرار دارد. در طول تمام ادوار بین خانواده‌ها به دلیل سایز مناسب، طبع شیرین و مهربان و هوشش محبوبیت بالایی داشته و دارد.

رفتارشناسی

کوکر‌ها سرخوش، پر‌جنب‌وجوش، باهوش و با اعتماد به ‌نفس‌اند. همچنین غریزه‌ای قوی برای شکار دارند و در عین‌حال همدمی فوق‌العاده برای خانواده هستند. با افراد خانواده بسیار مهربانند و مودبانه رفتار می‌کنند. در ابتدا ممکن‌است با غریبه‌ها سرسنگین باشد اما به سرعت به آنان عادت کرده و خوی اصلیش را نشان‌می‌دهد. برای کودکان نیز همبازی خوبی هستند: نه خیلی بزرگ و نه خیلی کوچک که توسط کودکان آسیب ببینند. اگر از تولگی با حیوانات خانگی دیگر رشد‌کنند با آنها هم مشکلی ندارند (از جمله گربه‌ها). پرندگان برایشان جذابیت زیادی دارند و بعید است پرنده‌ شما را به چشم همبازی‌ نگاه‌ کند.

کوکر‌ها به شدت تربیت‌پذیر‌اند اما روحیه‌ی حساسی دارند و هر فعالیت اجتماعی در رفتارشان تاثیر دارد. بعضی کوکرها موقع دیدن افراد غریبه، رفتن به مکان جدید یا حتی وقتی سرپرستشان به خانه می‌آید ناخودآگاه ادرار می‌کنند و این مشکل در آنان شایع است. برای تربیتشان روحیه‌ی خوب و شادی داشته باشید؛ با غذاهای تشویقی انگیزشان را برای حرف‌شنوی بالا ببرید.

با این‌که سالهاست همدم خانواده‌ها هستند اما در فضای باز و به‌عنوان سگ شکارچی هم بسیار قابل‌اعتمادند. این نژاد همه‌کاره بیشتر دوست‌ دارد وقتش را با همراهی شما بگذراند اما باید بدانید بیش از این‌ها در چنته دارد.

تمام سگ‌ها، مهم نیست چقدر زیباباشند، اگر بی‌حوصله، تربیت‌نشده یا بی‌سرپرست باشند مشکلاتی از قبیل تولید صدای ناهنجار، پارس های گوشخراش، حفاری های نابه‌جا و دیگر رفتارهای نا‌پسند دارند و اگر قبل از بلوغ اصلاح نشوند این مشکلات احتمالا دائمی خواهند‌شد. در مورد کوکر دوران جوانی از 6 ماهگی شروع میشود و تا حدود 1 سالگی ادامه دارد. اگر مشکلات پارس‌کردن سریعا رفع‌نشود در آینده بسیار شدیدتر بروز می‌کند.

آموزش توله را از زمانی که به منزلتان می‌آید شروع کنید حتی اگر 8 هفته سن داشته‌باشد. اگر در تربیت‌کردن سگتان تعلل کنید و مثلا تا سن 6 ماهگی اقدام به این‌کار نکنید با سگه سمج مواجه می‌شوید که به این راحتی گوش به حرفتان نمی‌دهد. اگر امکانش را دارید او را در سن 10 تا 12 هفتگی به مهدکودک سگ‌ها ببرید و اگر نه سعی در هرچه اجتماعی‌تر کردن توله کنید. اما باید مراقب سلامت توله هم باشید؛ از مکان‌هایی که به سگ ها واکسن زده نمی‌شود دور بمانید. دامپزشکان توصیه‌می‌کنند تا زمانی که توله واکسن (پاروا ویروس، هاری، دیستمپر) را دریافت نکرده توله را از تماس با دیگر سگ‌ها یا حضور در اجتماعات دور نگه‌ دارید. به همین علت لازم است تا دریافت کامل واکسن‌ها او را حتما در منزلتان تربیت کنید و ترجیحا فقط با افراد خانواده تماس داشته‌باشد.

برای داشتن سگ از یک پرورش‌دهنده مشورت بگیرید، دقیقا توضیح دهید که دنبال چه سگی می‌گردید و از یک دستیار حرفه‌ای برای انتخاب توله استفاده‌ کنید. پرورش‌دهندگان روزانه تعداد زیادی سگ می‌بینند و اگر درباره‌ی سبک زندگی شما اطلاعات داشته‌باشند توصیه‌های سازنده‌ای دارند.

یک کوکراسپنیل عالی به طور مادرزادی به دنیا نمی‌آید. او محصول محیط اطراف و تربیت سرپرستش است.  حتما والدین توله را از نظر شخصیتی بررسی‌کنید و مطمئن‌شوید از تولگی در محیط اجتماعی رشد‌کرده.

مشکلات سلامتی نژاد کوکر اسپانیل

تمام سگ‌ها مانند انسان ها مستعد ابتلا به بیماری‌های ژنتیکی هستند. هر پرورش‌دهنده‌ای که ادعا می‌کند نژادهایش هیچ مشکل سلامتی یا ژنتیکی ندارد یا دروغ می‌گوید یا اطلاعی از علم ژنتیک ندارد. از پرورش‌دهند‌ه‌هایی که سلامت توله را گارانتی نمی‌کنند و می‌گویند که توله 100% سالم است و هیچ مشکل سلامتی ندارد، دوری کنید. همچنین به کسانی که می‌گویند توله از زمان تولد در محیط ایزوله پرورش یافته و قطعا هیچ مشکلی ندارد، اعتماد نکنید.  یک پرورش‌دهنده‌ی قابل اطمینان درباره‌ی مشکلات سلامتی و بیماری‌هایی که در نژاد پرورشی خود وجود دارد با شما صادق خواهد بود. اینجا خلاصه‌ای از مواردی است که باید درباره‌ی سلامت کوکرها بدانید.

کوکرها مستعد یکسری از مشکلات سلامتی هستند که حداقل بخشی از آنها ژنتیکی شامل بسیاری از بیماری‌های چشم مانند گلوکوما(آب سیاه) و آب مروارید هستند و همچنین نقص‌های دردناکی در ‌‌‌ هیپ (ران) و زانوها در آنها دیده می‌شود.

مشکلات دیسک کمر که حرکت‌کردن را برای کوکرها دردناک می‌کند، به‌ دلیل طبیعت سگی است که عاشق دویدن و بازی کردن است. کوکرها در معرض ابتلا به مشکلات قلبی، کبدی و صرع نیز هستند.

مشکلات چشم که می‌تواند کوکرها را درگیر کند ممکن است هم از نظر زیبایی (وضعیتی که به آن چشم گیلاسی می‌گویند و با جراحی درمان می‌شود) و هم از نظر بینایی آنها را تهدید کند که شامل آب مروارید و گلوکوما (آب سیاه) است. در حالی که بسیاری از کوکرها بینایی خود را در سن بالا از دست می‌دهند، ممکن است بعضی کوکرها بینایی خود را خیلی زود در 2 سالگی به دلیل تحلیل شبکیه از دست دهند. کوکرها مستعد خشکی و التهاب قرنیه و ملتحمه هستند، وضعیتی که به دلیل کمبود اشک، چشم خشک می شود و منجر به مشکلات قرنیه می‌شود.

کوکر اسپانیل خود را سالی یکبار برای معاینه به دامپزشک متخصص چشم ببرید. همچنین در صورت هرگونه نشانه‌ای از نابینایی، تیرگی، قرمزی، خراش روی چشم، یا اگر سگ شما به چشم هایش پنجه می‌زند سریعا به دامپزشک مراجعه کنید.

کوکرها همچنین ممکن است به هیپوتیروئیدیسم (کم کاری غده‌ی تیروئید) مبتلا شوند. که می تواند سبب چاقی، بیحالی، ریزش مو، لرزش و عفونت پوستی شود. هرگاه به بیماری تیروئید شک می کنیم باید با یک آزمایش خون ساده فعالیت تیروئید را بررسی کنیم. از مشکلات پوستی می‌توان به آلرژی اشاره کرد که در این نژاد رایج است، همچنین توده‌های پوستی که ممکن است خوش خیم یا سرطانی باشند.

بعضی کوکرها مستعد ناشنوایی مادرزادی هستند -کوکرهای که از آمیزش موسفیدها با چشم آبی‌ها به‌وجود می‌آیند- 

در سن 3 یا 4 هفتگی و در بعضی توله‌ها خونرسانی به گوش داخلی دچار اشکال می‌شود که ممکن است یک یا هر 2 گوش را درگیر کند و دائمی است.

گوش‌های بلند کوکر اسپانیل مستعد محبوس شدن هوای گرم و مرطوب در کانال‌های گوش است که فضایی مناسب برای رشد باکتری‌ها و ایجاد عفونت است. در بعضی سگ‌ها با گوش‌های بلند عفونت گوش می‌تواند مزمن باشد، پس لازم است که به طور مرتب آنها را تمیز کنید. عفونت‌های پی‌درپی باعث تخریب و آسیب به کانال گوش می‌شود که می‌تواند باعث کر شدن سگ ‌شود. اگر گوش به شدت عفونت کند ممکن است نیاز به جراحی پیدا کند. پیشگیری در مورد بیماری‌های گوش برای جلوگیری از عود کردن دوباره‌ی آن بسیار مهم است.

به دلایل ناشناخته‌ای، کوکرها نسبت به دیگر نژادها بیشتر دارای بیماری خودایمنی هستند. خیلی از کوکرها مستعد ابتلا به بیماری خودایمنی کم خونی همولیتیک هستند -سیستم ایمنی سگ به گلبول‌های قرمز خود حمله می کند تا حدی که سگ دچار کم خونی می‎‎‌شود- در حالی که درمان وجود دارد، میزان مرگ و میر بالاست. 

تمام این مشکلات را در یک توله‌ی در حال رشد نمی‌توان شناسایی کرد و پیش بینی اینکه آیا حیوان فاقد این بیماری‌هاست هم کاری غیرممکن است. پس باید پرورش‌دهنده‌ای را پیدا کنید که سالم ترین نژادهای ممکن را پرورش می‌دهد. آنها باید برای هر یک از سگ‌ها به طور جداگانه گواهی سلامت والدین (و اجداد) صادر کنند که از نظر بیماری‌ها تحت کنترل بوده‌ و سالم هستند.

قبل از این‌که اطلاعات یک کوکر در پایگاه داده‌های CHIC (مرکز اطلاعات سلامتی سگ‌ها) ثبت شود لازم است گواهی سلامت و معاینه‌ی چشم از ASC و یا گواهینامه سلامت مورد تائید دامپزشک متخصص چشم (برای معاینه‌ی آب‌مروارید، گلوکوم و آتروفی شبکیه) ارائه شود. همچنین گواهی معاینه‌ی مفصل ران، معاینه‌ی تیروئید و آزمایش خون برای بررسی فاکتورهای انعقادی نیز لازم است. اگر اطلاعات والدین توله در CHIC ثبت شده‌باشد شما می‌توانید خودتان درباره‌ی توله تحقیق کرده و مطمئن شوید.

پرورش‌دهندگان باید نتیجه‌ی تمام این آزمایش‌ها را چه مثبت و چه منفی در CHIC ثبت کنند. نمی‌توان گفت چون یک توله گواهی CHIC را دارد پس قطعا گرفتار هیچ بیماری نمی‌شود اما می‌توان تمام نتایج تست‌های خودش و والدین را در سایت CHIC دید تا اطمینانمان بالا رود. اگر پرور‌ش‌دهنده به شما بگوید لازم نیست تست خاصی انجام دهید به این دلیل که در موسسه ی او تا به حال مشکلی نبوده یا این که توسط دامپزشک چک شده‌اند(در غیاب شما) بهتر است سراغ پرورش‌دهنده‌ای روید که تست‌های ژنتیک را جدی‌بگیرد.

پرورش‌دهندگان محتاط، نژادی که پرورش می‌دهند را از نظر بیماری‌های ژنتیکی مورد بررسی قرار می‌دهند و فقط سالم‌ترین و بهترین نمونه‌‌‌های نژاد را پرورش می‌دهند اما گاهی طبیعت جور دیگری رفتار می‌کند و با وجود صفات خوب یک نژاد توله‌ای با نقص ژنتیکی بدنیا می‌آید. پیشرفت‌ها در دامپزشکی باعث شده بیشتر این سگ‌های بیمار زندگی خوبی داشته باشند. اگر قصد سرپرستی توله‌ای را دارید از پرورش‌دهنده‌اش درباره‌ی سن و دلیل مرگ اجدادش بپرسید.

بدانید که بعد از آوردن توله‌ به خانه‌تان شما قادر به محافظت از او در مقابل بیماری شایعی بنام چاقی هستید. نگه‌داشتن یک کوکر در وزن مناسب او آسان‌ترین راه برای طولانی کردن عمر اوست. تمام تلاش خود را برای داشتن سگی سالم‌تر بکار بگیرید.

آراستگی و تیمار

باید بدانید پوشش ابریشمی که در برنامه‌ها و مسابقات نمایشی کوکرها می‌بینید به این سادگی به دست نمی‌آید. کار دشواریست که این پوشش را براق و تمیز نگه‌دارید و رسیدگی زیادی را می‌طلبد. به همین دلیل اکثر مردم موهای کوکرشان را کوتاه نگه می‌دارند. در این حالت رسیدگی به حداقل می‌رسد. این سگ ها هر 2 هفته لازم است شسته و شانه شوند.

اگر می‌خواهید سگی با موهای بلند داشته‌باشید فاصله‌ی بین حمام ها و رسیدگی به موها به هفته‌ای یک‌بار کاهش می‌یابد. اکثر مردم برای این کار یک آرایشگر حیوانات را انتخاب می‌کنند، اما اگر خودتان هم یاد بگیرید می‌توانید در خانه این‌کار را انجام‌دهید. قیمت لوازم آرایشگری برابر با قیمت چندبار آرایش‌کردن کوکرتان به دست آرایشگر است. با این‌حال انجام این کار به همه توصیه نمی‌شود پس آرایشگری ماهر پیدا کنید چون پیرایش برای کوکر ها فقط جنبه‌ی زیبایی ندارد و جزو موارد لازم برای بهبود کیفیت زندگیشان است.

هر هفته باید گوش کوکرتان را بررسی کنید چون مستعد عفونت است. رنگ طبیعی کانال گوش صورتی کمرنگ است و نباید بوی زننده‌ای داشته‌باشد. اگر مشکلی دیدید سریعا به دامپزشک مراجعه کنید تا مسئله‌ی حادی ایجاد نشود. در زمان بلوغ با توجه به رشد کانال گوش باید به طور ویژه به موم گوش توجه کنید. گوش را با محلولی که توسط دامپزشک تجویز شده پاک‌کنید.

ناخن‌ها را چند هفته یکبار کوتاه‌ کنید. نباید آنقدر بلند شوند که صدای آن‌ها در برخورد با زمین به گوشتان برسد. ناخن‌های بلند راه رفتن را برای کوکر سخت و دردناک می‌کند. حتی ممکن است ناخن خونریزی کند. برای داشتن دندان‌های سالم و تنفس راحت لازم است متناوبا دندان‌ها مسواک زده‌شوند.

راهنمای خرید نژاد کوکر اسپانیل

پتوپیا در حال بررسی و شناسایی مراکز و فروشنده‌های معتبر و قابل اعتماد سگ است. اگر مرکز یا شخصی را می‌شناسید به ما معرفی کنید و اگر فروشنده هستید از طریق صفحهٔ تماس با ما با ما ارتباط برقرار کنید.

منبع

Vetstreet.com