به سگ‌های نژاد بیگل scenthound گفته می‌شود به این معنی که برای استفاده از حس بویاییشون زندگی می‌کنند. سایز آنها برای حمل در ماشین بسیار مناسب است. مراقبت از پوشششان بسیار راحت است و نیازهای جسمانی‌شان با یک پیاده روی طولانی که به آنها فرصت بو کشیدن اطراف را هم بدهد  به راحتی برطرف می‌شود.

چند نکته راجع به نژاد بیگل:

  • هر دو سایز بیگل می تواند در یک زایمان بدنیا بیاید اگر سایز مشخصی را برای خرید در نظر دارید تا 9 ماهگی توله صبر کنید.
  • شاید شما در هنگام آموزش یک بیگل متوجه نشوید اما بیگل در حل مسئله بسیار باهوش است. شاید خیلی سریع به فرمان های شما پاسخ ندهد اما اون به سرعت راهی برای غلبه بر موانعی که او را از خواسته‌هایش دور می کند پیدا می‌کند.
  • بیگل‌ها نیاز به فعالیت روزانه و تحریکات ذهنی به شکل بویایی دارند. در غیر این صورت خسته می‌شوند. با توجه کردن به آنها، آموزش دادن و رفع نیازهای بدنی آن‌ها از این اتفاق جلوگیری کنید.۴
  • خجالتی یا تهاجمی بودن از خصوصیات بیگل‌ها نیست. توله هایی با این حالات روحی را انتخاب نکنید.

مشخصه‌های اصلی نژاد بیگل:

  • گروه نژادی: شکاری
  • قد: 33 تا 41 سانتی متر
  • وزن: 9 تا 11 کیلوگرم
  • طول عمر: 13 تا 16 سال

نگاهی اجمالی به نژاد بیگل

توله بیگل

نژاد بیگل سایز جمع و جوری دارد، نیاز کمی به رسیدگی به پوشش دارد و دارای ذات شاد و شوخ‌طبعی است که برای خود جایگاهی عمیق بین خانواده‌ها دست و پا کرده است.

از بیگل‌ها به عنوان سگ‌های ردیاب در فرودگاه‌های آمریکا استفاده می‌شود. طبع دوستانه‌ی آنها این اجازه را می‌دهد تا برخلاف سگ‌های بزرگ پلیس، بدون عصبی کردن مسافرها دنبال اسلحه, مواد مخدر و یا غذاهای ممنوعه بگردند. این نژاد در انگلیس برای شکار خرگوش‌ها به وجود آمد. 

بیگل ها زمانی که از حس بویایی‌شان استفاده می‌کنند بسیار خوشحالند و به همین دلیل در گروهی بنام scenthounds  قرار می‌گیرند.

نگذارید سایز کوچک و جذابیت آنها شما را فریب دهد, بیگل برای شکار کردن به دنیا آمده است. به آنها (یک دماغ با چهار پا) می گویند. عاشق دنبال کردن بو هستند و لحظه ای که بوی عجیبی را بشنوند ترجیح می‌دهند که بو را دنبال کنند تا اینکه به خواسته‌ی صاحبشان گوش دهند.

نکاتی وجود دارد که قبل از آوردن یک بیگل به خانه باید بدانید:

مهم‌ترین نکته این است که بیگل‌ها تحت فرمان بینی خود هستند. یک بیگل هر کجا که بوی عجیبی او را هدایت کند خواهد رفت حتی در خیابان‌های شلوغ و کیلومتر ها دورتر از خانه؛ پس برای حفظش، کشیدن حصار در اطراف حیاط ضروری است.

بیگل‌ها عاشق خوردن هستند. آنها در پیدا کردن غذا خلاقیت دارند. صاحبان با تجربه، غذا و آشغال‌هایی را که ممکن است برای بیگل‌ها جذاب و خوردنی باشد دور از دسترس قرار می دهند. در عوض این عشق به غذا برای آموزش آنها بسیار به درد بخور است و این سگ‌ها برای غذا حاضر به انجام هر کاری هستند.

بیگل ها دارای 2 سایز هستند: میانگین 33cm و میانگین 38 cm . آنهایی که 33 سانتی‌متر قد دارند دارای وزنی در حدود ۹ تا ۱۲ کیلو هستند در حالی که سگ های با قد 35 سانتی‌متر به وزنی تا حدود ۱۶ کیلوگرم هم می‌رسند.

بیگل ها دارای پوششی تمیز و گاهی ترکیبی از سیاه, سفید و قهوه ای مایل به زرد هستند. اندازه‌ی کوچک تا متوسط آنها مناسب نگهداری در خانه است اندازه‌ی آن‌ها برای بغل کردن بچه‌ها بسیار مناسب است اما این سگ خود را یک سگ شکارچی بزرگ فرض می‌کند و برای اثبات آن زوزه‌های بسیار بلندی می‌کشد.

بیگل ها گروهی زندگی می کنند و به خانواده‌ی انسانی خود بسیار وابسته می‌شوند و برای خانواده‌های فعال بسیار مناسبند. برای خانواده‌هایی که دارای فرزند هستند, افراد تنها و زوج‌هایی که به پیاده روی در بیرون از خانه علاقه دارند هم بسیار مناسبند. سایز و خلق و خوی بیگل‌ها، آنها را تبدیل به سگ‌های بسیار مناسبی برای صاحبانی کرده که به پیاده روی آرام علاقه دارند و به این سگ اجازه‌ی بو کشیدن را می‌دهند.

اگر به بیگل ها اجازه‌ی استفاده از بینی‌شان را بدهید، (به معنی اینکه به آنها اجازه‌ی بو کشیدن در هنگام پیاده روی و ردیابی کردن بدهید بیگل ها همراه و همدم خیلی خوبی برای شما خواهند بود). بهترین ویژگی نژاد بیگل این است که همیشه باعث خنده‌ی شما می‌شود. (حتی در هنگام خراب کاری کردن)

مشوق‌ها

  • سازگاری بالا با سگ‌های دیگر و کودکان
  • رفتار دوستانه با افراد
  • سرگرم‌کنندگی بالا
  • تطابق پذیری بسیار خوب با محیط‌های جدید

عوامل محدودکننده

  • آموزش‌پذیری و فرمان‌پذیری پایین
  • سروصدای زیاد
  • نیاز به تحرک بالا
  • دور شدن از خانه به واسطه‌ی ردیابی حس بویایی

تاریخچه نژاد

نژاد بیگل از انگلستان سرچشمه گرفته است. خاستگاه آن برمیگردد به گروهی از سگ‌های شکاری که توسط مالکانشان برای شکار خرگوش و آهو تربیت می‌شدند.

Scenthound هایی که شبیه بیگل بودند از سال 1475 شناخته شده اند و برای اولین بار از کلمه ی بیگل برای توصیف این سگ‌ها استفاده شد.

مشخص نیست که این کلمه از یک کلمه‌ی سنتی به معنای (کوچک) گرفته شده و یا از یک کلمه‌ی فرانسوی به معنای (دهان باز) یا (دهانی با صدای بلند). از آنجایی که بیگل گرایش به زوزه کشیدن هنگام پیدا کردن بویی عجیب در هوا را دارد، تئوری دوم درست‌تر به‌نظر می رسد.

بیگل‌های امروزی بر حسب زمینی که در آن شکار می‌کنند کمی متفاوتند. مردان شکارچی که در قسمت جنوبی انگلستان و بخش آرام‌تر زندگی می کنند سگ های آرام تری را تربیت می کنند. بیگل هایی که در مرز بین انگلستان و اسکاتلند تربیت شده اند چابک‌ترند و تحمل بالاتری دارند تا در اواخر دهه‌ی نوزدهم روی استاندارد کردن این نژاد کار کردند تا نژادی با خلق و خوی یکنواخت پدید آید. امروزه این سگ‌ها تفاوتی با سگ های بیگلِ 200 سال پیش ندارند. اگر یکی از آن سگ‌ها به آینده می‌آمد هنوز هم می‌شد آنها را به عنوان بیگل تشخیص داد و برعکس اگر بیگل امروزی به گذشته می‌رفت باز هم قابل تشخیص بود.

بعد از مدتی بیگل‌هایی با خصوصیات خوبی به آمریکا وارد شدند و بعد از آن، این نژاد در شمال آمریکا بسیار مورد توجه واقع شد.

بیگل در کاخ سفید زندگی کرده و اغلب در کنار   president Lyndon B.Johnson دیده می‌شد. احتمالا سگ خنده دار (اسنوپی) مشهور ترین بیگل شناخته شده در دنیا است.

امروزه بیگل سگی کم هزینه با غریزه‌ی شکاری قوی است. بر اساس استاندارد نژادی بیگل می تواند هر رنگی باشد حتی می تواند 3 رنگ داشته باشد قرمز، سفید یا لیمویی.

رفتارشناسی

تاریخچه بیگل

بیگل‌ها سگ‌های گردشی و دوست داشتنیی هستند. اغلب با خلق و خویی شاد توصیف می‌شوند و بعضاً خلق و خوی موذیانه هم از آن‌ها می‌بینیم. بیگل‌ها دوست دارند راه خودشان را داشته باشند و گاهی در تلاش برای بدست آوردن خواسته‌شان می توانند بی‌ادب، مصمم و سمج باشند. (بیشتر مواقع خواسته‌شان غذا است)

حتماً به سرعت شروع به تربیت کنید, صبور و ثابت‌قدم باشید و خواهید دید که با سگی فوق العاده زندگی می‌کنید. اما با این حال بعضی رفتار های بیگل هست که باید در تمام طول زندگی بیگل با آن کنار بیایید، این بخشی از شخصیت آنهاست و شما به هیچ وجه نمی‌توانید آن را تغییر دهید. 

بیگل‌ها عاشق بو کشیدن، صدای زوزه در آوردن، شنوایی انتخابی و عشق ورزیدن به غذا هستند.

هر کاری که این سگ‌ها انجام می‌دهند، به نوعی به دماغ آنها بر می‌گردد. حس بویایی قوی آنها بر هر حس دیگری که شما سعی در القای آن به بیگل هستید غلبه می‌کند و به او می‌گوید که از حیاط فرار کند, کیسه‌ی غذای سگ را پاره کند یا ببیند که داخل سطل آشغال چه چیزی قرار دارد. زمانی که به درستی هدایتش کنیم این خصوصیات می تواند سگ را به یک سگ آتش‌نشان و یا حتی موریانه‌یاب تبدیل کند. به یاد داشته باشید وقتی دماغ سگ شما پایین است بخش دیگر مغز او خاموش است.

به گفته‌ی عاشقان بیگل, بیگل‌ها دارای صدایی موسیقایند که برای همسایگان می‌تواند بسیار آزار دهنده باشد. وقتی شکار می‌کنند هنگام آواز خواندن آژیر می‌کشند و وقتی غریبه‌ای نزدیک می‌شود پارس می‌کنند ولی معمولا این‌ها مزاحمتی ایجاد نمی‌کند مگر اینکه سگ شما تنها باشد یا حوصله‌اش سر رفته باشد. اگر شما بیرون از شهر جایی که کسی نباشد تا صدای سگتان را بشنود زندگی نمی‌کنید، سعی کنید او را با اسباب بازی یا حیوانات دیگر و یا بهتر از آن با حضور خودتان سرگرمش کنید تا برای همسایگان آواز نخواند.

بیگل ها کاری که خودشان دوست دارند را انجام می‌دهند نه کاری که شما دوست دارید را! آنها در شنیدن اختیاری استاد هستند. اگر بیگل علاقه ای به خواسته‌ی شما نداشته باشد به سادگی به شما بی توجهی می کند و شما را نادیده می گیرد.(دستور دادن به این نژاد بیهوده است) اگر شما آمادگی این موضوع را نداشته باشید می تواند برایتان ناامید کننده باشد. برای زندگی راحت در کنار بیگل باید همه چیز را مثل بازی انجام دهید به طوری که توجه سگ را جلب کند.

در مورد غذا خوردن، این نژاد هر چیزی را امتحان می‌کند. آنها در غذا دردی ماهرند. هر چیزی را که حتی شبیه غذا باشد می‌خورند حتی چیزهایی که شما نمی‌توانید تصور کنید هم توجه آنها را جلب می کند. اگر زندگی کردن با بیگل چیزی را به شما آموزش ندهد, به همسر یا فرزندانتان آموزش می دهد که هیچ نوع غذایی را در محوطه ی بویایی او قرار ندهید.

بزرگ ترین مسئله در آموزش بیگل این است که همه چیز را سرگرم کننده جلوه دهیم. هیچگاه بیگل را به انجام کاری مجبور نکنید و هیچگاه روی فرمانبرداری بیگل حساب نکنید مگر اینکه بتوانید یک مشوق خوب ارائه دهید..

شخصیت بیگل تحت تاثیر صاحب قبلی‌اش (کسی که نژاد را پرورش داده) نیز قرار می‌گیرد. بیگل‌هایی که با پرورش دهنده‌های سگ های شکاری بوده‌اند بیشتر تمایل به سختی و حرکات بدنی (ورزش) دارند. آنها اصلا تمایل به دراز کشیدن اطراف خانه هنگامی که اعضای خانه بیرون هستند ندارند. بیگل‌هایی که علاقه‌ی بیشتری به دراز کشیدن دارند از پرورش دهندگانی که سگ‌ها را راحت می گذارند می آیند.

هر سگی جدا از بامزگی اگر حوصله‌اش سر برود، آموزش نبیند یا نظارتی رویش صورت نگیرد می‌تواند سطوح ناراحت کننده‌ای از پارس کردن، کندن، دزدیدن غذا و یا رفتار های ناخوشایند دیگری را نشان دهد. هر سگی در دوران بلوغ می‌تواند سرزنده‌تر باشد. برای بیگل دوران نوجوانی می تواند از 6 ماهگی شروع و تا 3 سالگی و حتی تمام زندگی طول بکشد. بعضی بیگل‌ها هیچگاه بامزگی و شادی دوران تولگی خود را از دست نمی‌دهند و باعث میشوند زندگی در کنار آنها سرگرم کننده باشد. (در مقابل به نظارت بیشتری نسبت به بیگل های بالغ عادی دارند.)

یک بیگل خوب از باکس خود نمی‌پرد. بیگل محصول نژاد و جد خود است. اگر بیگلی را به عنوان یک همدم, سگ نمایشی, سگ شکاری و یا هر سه اینها بخواهید دنبال سگی باشید که پدر مادری با این شخصیت داشته باشد و از دوران تولگی به خوبی اجتماعی شده باشد.

مشکلات سلامتی نژاد بیگل

همه سگ ها پتانسیل داشتن بیماری های ژنتیکی را دارند. درست مثل انسان‌ها که می‌توانند مریضی خاصی داشته باشند. از پرورش دهنده‌ای که هیچ گارانتی و مدرکی برای سلامت توله ها ندارد و می گوید که این نژاد 100% سالم است و هیچ مشکلی ندارد و از کسی که می گوید توله هایش به دلیل مشکلات سلامتی از خانواده جدا شده‌اند دوری کنید. یک پرورش دهنده‌ی خوب درباره‌ی مشکلات سلامتی و مریضی های شایع نژاد با شما صادق خواهد بود. در اینجا خلاصه ای از چیزهایی که باید بدانید را شرح می‌دهیم.

به طور کلی بیگل‌ها از نظر سلامتی سالم هستند اما در صورت بی توجهی پرورش دهندگان به معاینه و چکاپ کردن می‌توانند درگیر مشکلات سلامتی خاصی مثل دیسپلازی لگن که یک نقص ژنتیکی در حفره ی لگنی است و انواع خاصی از مشکلات قلبی، با وجود پرورش و نگهداری درست بشوند. بیگل‌ها ممکن است دچار پارگی رباط صلیبی شوند که نیاز به جراحی دارد. مشکلات دیسک بین مهره‌ای یا مشکلات ستون فقرات هم که می‌تواند حرکت کردن را برایشان دردناک بکند و نیاز به جراحی دارد هم از جمله موارد شایع است.

تشنج, کم کاری تیروئید, دیابت, آب مروارید و آلرژی نیز در این نژاد دیده می شود. مشکلات نژادی که کمتر دیده می شود ناشنوایی و کوتولگی است. از پرورش دهندگانی که سعی در فروش توله‌های کوتوله با اسم (بیگل جیبی کمیاب) هستند دوری کنید. بیگل های کوتوله اغلب دارای ناهنجاری های فیزیکی هستند مانند گردن کوتاه‌‌تر, پاهای کج و یا جمجمه‌ی بزرگ هستند و بیشتر در معرض التهاب مفاصل هستند.

تمام این حالت ها را نمی توان در یک توله ی در حال رشد تشخیص داد و پیشگویی در مورد آن غیر ممکن است حتی اگر یک توله سالم باشد, پس باید پرورش دهنده ای را که سالم ترین حیوانات را پرورش می‌دهد انتخاب کرد. آنها باید بتوانند گواهی مستقلی که نشان بدهد پدر مادر سگ از نظر این نقایص و بیماری‌های معمول غربال شده اند و سالم هستند ارائه دهند.

پرورش دهندگان با دقت سگ های خود را از نظر مشکلات ژنتیکی غربال می کنند و فقط نمونه‌های سالم نژاد را پرورش می دهند اما گاهی با وجود تمرین‌ها و نتایج خوب توله‌ای با یکی از این مشکلات پرورش می یابد. پیشرفت های دامپزشکی نشان می دهد در اغلب موارد این کیس ها می توانند زندگی خوبی داشته باشند. اگر توله ای خریداری می کنید از پروش‌دهنده درباره‌ی سن و علت مرگ سگ‌هایش بپرسید.

همه‌ی معاینات بیگل‌ها به مشکلات ژنتیکی برنمی‌گردد. گوش‌های بلند و پشمالوی آنها مستعد عفونت‌های مزمن است. درمان نکردن این عفونت‌ها می‌تواند آسیب‌های دائمی به گوش بزند و حتی باعث از بین رفتن شنوایی شود. کنترل کردن سلامت گوش‌ها و رفتن پیش دامپزشک در اولین نشانه و مراقبت، باعث جلوگیری از مشکلات دردناک و هزینه های زیاد می‌شود.

مسئله مورد توجه دیگر جراحات به هنگام گشت و گذار است. بیگلی که پایش را در جای اشتباه می گذارد می‌تواند متوجه شکستگی پا شود مخصوصاً بیگل‌هایی که دائماً به دنبال بویی از حیاط فرار می‌کنند. مراجعه‌ی بیگل‌ها به دلیل خوردن چیزی که نباید می‌خوردند به دامپزشک چیز غیر معمولی نیست. بیگل هایی که در خوردن غذاهای چرب و آشغال‌هایی که پیدا می‌یابند زیاده روی می‌کنند، در آخر دچار التهاب روده و بدتر از آن دچار التهاب پانکراس می‌شوند.

به یاد داشته باشید زمانی که توله ای را به خانه می‌آورید شما قادر به پیشگیری از دو مشکل سلامتی هستید:

  • یکی چاقی (که باعث بدتر شدن مشکلات دیگر می شود)
  • دیگری خوردن چیزهای نامربوط

نگهداشتن بیگل در وزن مناسب باعث طولانی شدن عمر آنها می شود و مراقبت درست از آنها شما را از هزینه های زیاد در دامپزشکی راحت می کند. تمام توان مراقبتی خود را برای داشتن سگی سالم‌تر بکار بگیرید.

رسیدگی و تیمار نژاد بیگل

رفتارشناسی بیگل‌ها

نژاد بیگل، نیازهای رسیدگی کمی دارند. یکبار یا دوبار در هفته با یک دستکش مخصوص سگ می توان موهای مرده را جمع کرد تا بر روی لباس ها و وسایل خانه پخش نشوند. خبر بد اینکه: بیگل ها در تمام طول سال پوست ریزی دارند. و خبر خوب اینکه: بیگل بیش از 3 یا 4 بار در سال نیازی به حمام ندارد مگر اینکه بر روی چیزی بو دار غلت بزند که احتمالش زیاد است.

گوش های بیگل را با محلولی که دامپزشک داده تمیز نگه دارید. از گوش پاک کن برای تمیز کردن گوش‌های او استفاده نکنید؛ باعث راندن مواد کثیف گوش به طرف داخل می شود. با یک تکه پنبه گوش را پاک کنید و هیچگاه بیشتر از یک بند انگشت عمیق تر نروید.

ناخن‌هایش را بطور منظم کوتاه کنید. معمولا ۲ هفته یکبار. هیچگاه نباید به اندازه ای بلند باشند که صدای آنها را روی زمین بشنوید.

راهنمای خرید نژاد بیگل

پتوپیا در حال بررسی و شناسایی مراکز و فروشنده‌های معتبر و قابل اعتماد سگ است. اگر مرکز یا شخصی را می‌شناسید به ما معرفی کنید و اگر فروشنده هستید از طریق صفحهٔ تماس با ما با ما ارتباط برقرار کنید.

نگارش و ترجمه: شبنم اسکویی – دانشجوی دامپزشکی

منبع

Vetstreet.com